Linguifex

Literature:The Holy Quran 35: Difference between revisions

← Older edit
Zvlorg (talk | contribs)
4,326 edits
Zvlorg (talk | contribs)
4,326 edits
 
(12 intermediate revisions by the same user not shown)
Line 137: Line 137:


62. Wi belasten neene seele meer ðan here kyndigheed. And bij Uns is een book, ðet ðe sanþheed sprikt. And si skullen neene unreghtfærdigheed lijðen.
62. Wi belasten neene seele meer ðan here kyndigheed. And bij Uns is een book, ðet ðe sanþheed sprikt. And si skullen neene unreghtfærdigheed lijðen.
63. Jeðough sind here herten in werre over ðet, and si begån (boose) deede outer ðet (ðe gooden deede), ðe si stedig doon.
64. Tilðet Wi ðe wellhavenden twisken him mid ðe stråpe grijpen, ðan skrijen si um helpe.
65. "Skrijt todag neet um helpe. Indeed skullt ji gegen Uns neet geholpen beun.
66. Indeed weren Mijne Þråws to jyw forlesen, meden ji þrewt up jere hejls af.
67. Fororgølend weren si ðarover in næghlijke gespreke yvel tålkend."
68. Haven si ðet Word neet overhught, oðe is to him gekommen, hwat neet to here forefædere kamm ?
69. Oðe orkennen si sijn gesandte neet, so forwerpen si hin ?
70. Oðe si segen over hin "sinnsyght" ? Nee, hi kamm to him mid ðe sanþtheed, meden ðe meesten af him haten ðe sanþheed.
71. Of ðe sanþheed here lyste gefolg hædde, hædden sig ðe hevens, ðe Erþe and hwat ðarin is, sykerlijk geworren. Jet Wi kammen to him mid here orinnering, jeðough þråwen si sig fråm sijne orinnering af.
72. Oðe eeskest ðou him eene betaling ? Ðan is ðe betaling ðijnes Herren beter, and Hi is ðe beste Forsorger.
73. And indeed røpst ðou hir sykerlijk to een reght paþ,
74. And indeed sind ðette, ðe neet an ðe Hierafter gelooven, fråm ðe paþ dwelend.
75. And of Wi him genåþe makten, and ðe hardskape aftøken, ðe up him sind, wolden si in blindlijk sijne overtreding beherden.
76. Wi haven hir alreede mid ðe stråpe gegripen, jeðough underwarpen si sig neet to sijn Herr, noðe si bedelden Hin hønlijk.
77. Hwann Wi him een dur to eene strange stråpe openen, skullen si ðarin wanhopen.
78. And Hi is Ðette, Ðe for jyw ðet gehør, ðe sight and ðe geføle orgaf. Meden weenig is hit, ðat ji þankt.
79. And Hi is Ðette, Ðe jyw up ðe erþe formeerde, and to Him skullt ji gegaderd beun.
80. And Hi is Ðette, Ðeliven and sterven lætet, and Him gehørt ðe wiksel ðer naght and ðes dags. Fornemt ji ðan neet ?
81. Meden si segen ðet gelijke, als ðe gamelen sagden,
82. Si segen : "Hwann wi sterven, and dust and beene geworden sind, skullen wi wirkelijk upgewakt beun ?
83. Indeed weren wi and unsere forefædere alreede ðis foreðet belooved. Ðis is nor sagen ðer gamelen."
84. Seg : "Hwom gehørt ðe Erþe, and hwo ðarup livet, of nor ji hit wistet ?"
85. Si skullen segen: "To God." Seg : "Willt ji ðan neet orinneren ?"
86. Seg : "Hwo is ðe Herr ðer seven hevens and ðe Herr ðes grooten Seets ?"
87. Si skullen segen: "God." Seg : " Willt ji ðan neet fryghten ?"
88. Seg : "In hwos Hand is ðe herrskap over alle þinge, and Hi bewart and neene kann gegen Hin beward beun,  of nor ji hit wistet ?"
89. Si skullen segen: "God." Seg: "Sijd ji ðan betooverd ?"
90. Jet Wi kammen to him mid ðe sanþheed, jeðough løgnen si hit indeed.
91. God hat Sig neen son getaken, noðe is ðar een (anðer) god mid him. Of so, næme elk god hwat hi geskapen hat, and some wolden anðere overheersen. Gedylþed sij God, over hwat si towrijten.
92. Hi is ðe Kenner ðes unseenen and ðes geteugden, orhøght sij Hi ðan over hwat si Him føgen.
93. Seg : "Mijn Herr, of Ðou mir teeken woldest, hwat him belooeved biet,
94. Mijn Herr, stell mig ðan neet twisken ðe unreghten følke."
95. And indeed haven Wi sykerlijk ðe maght, ðir te teeken, hwat Wi him belooven.
96. Weer ðet boose af mid hwat beter is. And Wi witen beter over hwat si towrijten.
97. And seg : "Mijn Herr, ik søke toflyght bij Ðir fråm ðe yvelspreeker ðes Deuvels,
98. And ik søke toflyght bij Ðir, mijn Herr, fråm here anwesenheed bij mir."
99. Tilðet døþ eene af him reekt, segen si : "Mijn Herr, send mig tebak,
100. So ðat ik goode werke doon mag, ðe ik hindergelaten have." Heel neet ! Ðette sind nor wørde, ðe hi segt. And hinder him liggt een sparre til ðe Dag, an hwelk si gereerd beun.
101. Ðan hwann in ðet horn geblåsen biet, skall ðar ðan ðettes dags between him neene forwandtskap wesen, and si skullen eenanðer (over ðe sanþheed ðes gebyrnis) neet eesken.
102. Ðette, ðesse wåge hevig is, skullen ðan ðe orfolgrijken wesen.
103. And ðette, ðesse wåge light is, skullen ðan ðette wesen, ðe sijne seeler gewøld haven. Si skullen in Helle wesen, foreewe ðarin dwellend.


[...]
[...]


102. Ðette, ðesse wåge hevig is, skullen ðan ðe orfolgrijken wesen.
===Hoftstykk 24 : Ðet Light (1/2)===
 
In ðet name af God, ðe Genæþige, ðe Mildhertige.


103. And ðette, ðesse wåge light is, skullen ðan ðette, ðe sijne seeler gewøld haven. Si skullen in Helle wesen, foreewe ðarin dwellend.
1. Een Hoftstykk, ðet Wi neðergesandt, and forplight gemakt haven. And Wi haven ðarin leuse Þråws neðergesandt, so ðat ji orinneren mugt.
Retrieved from "https://duo.linguifex.com/wiki/Literature:The_Holy_Quran_35"