Contionary:мин

Guimin

Etymology

From Proto-Indo-European mén.

Verb

мин • (min)

1. to stay, to wait, to remain

   infinitive

   (please add the primary text of this usage example)

   (please add an English translation of this usage example)

мин "to stay, to wait, to remain"

			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
inf			мин
pfv	ind	pres	минтӏ	мининтӏ	мәнтӏ	мәнинтӏ	мытӏ	ынинтӏ
		pst	минытӏ		мәнытӏ		мынтӏ
		prf	мимытӏ	мимнинтӏ	мимытӏ	мимнинтӏ	мимытӏ	мимнинтӏ
		fut	минитӏиъ	минәнтӏиъ	мәнитӏиъ	мәнәнтӏиъ	мынитӏиъ	мынәнтӏиъ
		pass	минтӏә	минрә	мәнтӏә	мәнрә	мытӏә	мырә
	imp		минтӏуъ	мининтӏуъ	мәнтӏуъ	мәнинтӏуъ	мытӏуъ	мынинтӏуъ
	ptcp	npst	ынәнцӏ
		pst	мынәнцӏ
		pass	ыны̄нәс
ipfv	ind	npst	минтӏ	мининтӏ	мәнтӏ	мәнинтӏ	мытӏ	ынинтӏ
		pst	иминтӏ	имининтӏ	имәнтӏ	имәнинтӏ	имытӏ	имнинтӏ
		pass	минтӏә	минрә	мәнтӏә	мәнрә	мытӏә	мырә
	ptcp	npst	ынәнцӏ
		pst	мынәнцӏ
		pass	ыны̄нәс

Derived terms

• мин ю̄ътӏ (min jūˤt’)

Guimin verbs derived from мин