Contionary:κωὺκος

Oltic

Etymology

From Middle Oltic κωυκος, from Old Oltic κοϝεκος, from Proto-Celtic *kowwekʷos (see *kom- and *wekʷos), from Proto-Indo-European *ḱóm*wekʷ-.

Pronunciation

• IPA^(key): [kǒ̞fko̞s]

Adjective

κωὺκος (kōỳkos) (Cyrillic spelling кофкос)

1. similar, alike, in common

   (please add the primary text of this usage example)

   (please add an English translation of this usage example)

Declension

κωὺκος declension (o-stem)

			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
	def	nom	κωὺκος	κωὺκοι	κωὺκη	κωὺκης	κωὺκον	κωὺκη
		voc	κωὺκε
		acc	κωὺκον	κωὺκους	κωὺκην
		gen	κωὺκι	κωὺκον	κωὺκης	κωὺκον	κωὺκι	κωὺκον
	indef	nom	κωὺκοσες	κωὺκοις	κωὺκησι	κωὺκησσι	κωὺκονεδ	κωὺκηδ
		voc	κωὺκες
		acc	κωὺκονες	κωὺκουσες	κωὺκηνσι
		gen	κωὺκις	κωὺκονες	κωὺκησσι	κωὺκονσι	κωὺκιδ	κωὺκονεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
comp	def	nom	κωὺκιος	κωὺκιοι	κωὺκιη	κωὺκιης	κωὺκιον	κωὺκιη
		voc	κωὺκιε
		acc	κωὺκιον	κωὺκιους	κωὺκιην
		gen	κωὺκιι	κωὺκιον	κωὺκιης	κωὺκιον	κωὺκιι	κωὺκιον
	indef	nom	κωὺκιοσες	κωὺκιοις	κωὺκιησι	κωὺκιησσι	κωὺκιονεδ	κωὺκιηδ
		voc	κωὺκιες
		acc	κωὺκιονες	κωὺκιουσες	κωὺκιηνσι
		gen	κωὺκιις	κωὺκιονες	κωὺκιησσι	κωὺκιονσι	κωὺκιιδ	κωὺκιονεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
sup	def	nom	κωὺκαμος	κωὺκαμοι	κωὺκαμη	κωὺκαμης	κωὺκαμον	κωὺκαμη
		voc	κωὺκαμε
		acc	κωὺκαμον	κωὺκαμους	κωὺκαμην
		gen	κωὺκαμι	κωὺκαμον	κωὺκαμης	κωὺκαμον	κωὺκαμι	κωὺκαμον
	indef	nom	κωὺκαμοσες	κωὺκαμοις	κωὺκαμησι	κωὺκαμησσι	κωὺκαμονεδ	κωὺκαμηδ
		voc	κωὺκαμες
		acc	κωὺκαμονες	κωὺκαμουσες	κωὺκαμηνσι
		gen	κωὺκαμις	κωὺκαμονες	κωὺκαμησσι	κωὺκαμονσι	κωὺκαμιδ	κωὺκαμονεδ