Contionary:mèl

Scots Norse

Etymology

From Old Norse mæla, from Proto-Germanic *maþlijaną. Cognate to Icelandic mæla, Faroese mæla, Swedish mäla.

Pronunciation

• (Standard) IPA^(key): /ˈmʲeʎ/

Verb

mèl

1. (ambitransitive) to talk, speak

   Synonym: () tàel

   1. (intransitive) to speak, make speech
   2. (transitive) to be able to converse in one or more languages

      mèlarr mic tfèrr màlarr ― I speak two languages

   3. (with prepositions)
      1. (transitive) to talk to, speak to [with til (+ genitive)]
      2. (transitive) to talk about (something) [with u (+ accusative)]
      3. (transitive) to talk with, speak to (someone) [with vid (+ accusative)]

Conjugation

Conjugation of mèl (regular)

infinitive		mèl(ich)
pres. part.		mèlin
past part.		mèladh
		positive		negative
		personal	impersonal	personal	impersonal
ind.	pres.	mèlir	mèltir	è mhèlir	è mhèltir
	past	mèlaidhir	mèltaidhir	è mhèlaidhir	è mhèltaidhir
	fut.	mèlist	mèltist	è mhèlist	è mhèltist
	cond.	mèlaidhist	mèltaidhist	è mhèlaidhist	è mhèltaidhist
cont.	pres.	mèlireu	mèltireu	è mhèlireu	è mhèltireu
	past	mèlaidhireu	mèltaidhireu	è mhèlaidhireu	è mhèltaidhireu
	fut.	mèlisteu	mèltisteu	è mhèlisteu	è mhèltisteu
	cond.	mèlaidhisteu	mèltaidhisteu	è mhèlaidhisteu	è mhèltaidhisteu
perf.	pres.	mèliriò	mèltiriò	è mhèliriò	è mhèltiriò
	past	mèlaidhiriò	mèltaidhiriò	è mhèlaidhiriò	è mhèltaidhiriò
	fut.	mèlistiò	mèltistiò	è mhèlistiò	è mhèltistiò
	cond.	mèlaidhistiò	mèltaidhistiò	è mhèlaidhistiò	è mhèltaidhistiò
imp.		mèl	mèlt	è mhèl	è mhèlt

Derived terms

• halvmèl ("to be able to somewhat speak a language")

Mutation

Mutated forms of mèl

radical	lenition	eclipsis
mèl	mhèl	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scots Norse.
All possible mutated forms are displayed for convenience.