Contionary:straatwórjer

Enventian

Etymology

From straate + wórjer

Pronunciation

• IPA: [ˈɕtɾɑːtˌvu(ː)ʐɛɾ] [-əɾ]

Noun

straatwórjer m. (plural: straatwórjer, fem: straatwórjerin, pl: straatwórjerinen )

1. traffic policeman

Inflection

5th (r,d,t stem) Declension
case	singular	plural
Nominative	straatwórjer	straatwórjere
Accusative	straatwórjeren	straatwórjeres
Genitive	straatwórjers	straatwórjere
Dative	straatwórjere	straatwórjery
Instrumental	straatwórjery	straatwórjery