Contionary:azé
Anrish
Etymology
From Middle Anrish azen, from Old Anrish aztana, from Proto-Germanic *atstāną ("to stand")
Pronunciation
(Anrish) IPA: /at͡sˈe/

Verb
azé (runic:‧ᚭᛋᛖᛌ‧)
- To stand still, withstand, remain, rest, cease, stop, halt
Inflection
| Case | indefinite singular | definite singular |
|---|---|---|
| Common | azé | azée |
| Dative | azéi | azéne |
| Genitive | azéð | azeé |
| Active | Non-past indicative | Non-past subjunctive | Past indicative | Past subjunctive |
|---|---|---|---|---|
| 1 | az | azo | azes | azesi |
| 2 | azað | azeð | azesuð | azesið |
| 3 | azá | azé | azesú | azesí |
| Passive | Non-past indicative | Non-past subjunctive | Past indicative | Past subjunctive |
| 1 | aze | azeo | azese | azeseo |
| 2 | azaðe | azeðo | azesaðe | azeseðo |
| 3 | azane | azeno | azesane | azeseno |