Contionary:hin
Jump to navigation
Jump to search
Skundavisk
Etymology
From Middle Skundavisk hin, hine, from Old Skundavisk hine, hinō, from Halmisk ᚻᛁᚾᛟ (hinō), from Proto-Germanic *hinǭ.
Pronunciation
- IPA: /hɪn/
Pronoun
hin
- him (accusative)
- Wi nerden hin fråm thet fyr.
- We saved him from the fire.
- Wi nerden hin fråm thet fyr.
Inflection
| number and gender | singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | all genders | ||
| 1st person | nominative | ik | wi | ||
| accusative | mig | uns | |||
| genitive | mijn | unser | |||
| dative | mir | uns | |||
| 2nd person | nominative | thou | ji | ||
| accusative | thig | jyw | |||
| genitive | thijn | jer | |||
| dative | thir | jyw | |||
| 3rd person | nominative | hi | si | hit | si |
| accusative | hin | hee | hit | hir | |
| genitive | his | her | his | her | |
| dative | him | her | him | him | |
| reflexive | nominative | ||||
| accusative | sig | ||||
| genitive | sijn | ||||
| dative | sir | ||||