Contionary:kékan

Revision as of 17:58, 13 June 2026 by Fueyes (talk | contribs) (Verb)
(diff) ← Older revision | Latest revision (diff) | Newer revision → (diff)

Enventian

Etymology

From Old Enventian kêkan, from Proto-West Germanic *kīkan.

Pronunciation

  • (North) IPA: [ˈki(ː)kɑ̃]

Verb

kékan

  1. to look (with tjó)
    Hwet kékest jou tjó?
    What are you looking at?

Inflection

Conjugation of kékan (strong)
infinitive (tjó) kékan
present infinitive kékend
passive infinitive kékan weran
future infinitive kékan scaweran
gerund kéking
participle gekékan
verbal noun kékang
person first singular
ik
second singular
jou
third singular
he, sje, hit, zé
plural
wé, jall, jwä, hén
indicative present kéke kékest kéker kéken
past simple käke käkest käker käken
past perfect wäs / habe gekékan wärs / hast gekékan wär / har gekékan wän / haben gekékan
future simple scall kékan scalls kékan scall kékan scallen kékan
future perfect wer(ne) kékan wers kékan wer kékan wern kékan
plusquamperfect wor gekékan wors gekékan wor gekékan worn gekékan
conditional scoll kékan scolls kékan scoll kékan scoll kékan
subjunctive present kékä kékäst kékär kékän
past käkä käkäst käkär käkän
imperative kék kéke (zé) kékan

Derived terms