Contionary:þekken

Skundavisk

Etymology

From Middle Skundavisk thekken, þekken, from Old Skundavisk þekkan, þaekian, from Halmisk ᚦᚨᚲᛃᚨᚾ (þakjan), from Proto-Germanic *þakjaną.

Pronunciation

• IPA: /θɛkɘn/

Verb

þekken (mixed, third-person singular simple present þekkt, past tense þakte, past participle geþakt, past subjunctive þækte, auxiliary haven)

1. to cover

   Þekk ðe disk.

   Cover the table.

Inflection

infinitive		þekken
present participle		þekkend
past participle		geþakt
auxiliary		haven
	indicative		subjunctive
present	ik þekke	wi þekken	ik þekke	wi þekken
	ðou þekkst	ji þekkt	ðou þekkst	ji þekkt
	hi, si, hit þekkt	si, Si þekken	hi, si, hit þekke	si, Si þekken
preterit	ik þakte	wi þakten	ik þækte	wi þækten
	ðou þaktest	ji þaktet	ðou þæktest	ji þæktet
	hi, si, hit þakte	si, Si þakten	hi, si, hit þækte	si, Si þækten
imperative	þekk	þekkt (ji)

Derived terms

• andþekken