Contionary:βρίκος

Oltic

Etymology

From Middle Oltic βρικος, from Old Oltic βρικος, from Proto-Celtic *brikkos, from Proto-Indo-European *perḱ-

Pronunciation

• IPA^(key): [vríko̞s]

Adjective

βρίκος (vríkos) (Cyrillic spelling врикос)

1. speckled, spotted

   (please add the primary text of this usage example)

   (please add an English translation of this usage example)

βρίκος declension (o-stem)

			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
	def	nom	βρίκος	βρίκοι	βρίκη	βρίκης	βρίκον	βρίκη
		voc	βρίκε
		acc	βρίκον	βρίκους	βρίκην
		gen	βρίκι	βρίκον	βρίκης	βρίκον	βρίκι	βρίκον
	indef	nom	βρίκοσες	βρίκοις	βρίκησι	βρίκησσι	βρίκονεδ	βρίκηδ
		voc	βρίκες
		acc	βρίκονες	βρίκουσες	βρίκηνσι
		gen	βρίκις	βρίκονες	βρίκησσι	βρίκονσι	βρίκιδ	βρίκονεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
comp	def	nom	βρίκιος	βρίκιοι	βρίκιη	βρίκιης	βρίκιον	βρίκιη
		voc	βρίκιε
		acc	βρίκιον	βρίκιους	βρίκιην
		gen	βρίκιι	βρίκιον	βρίκιης	βρίκιον	βρίκιι	βρίκιον
	indef	nom	βρίκιοσες	βρίκιοις	βρίκιησι	βρίκιησσι	βρίκιονεδ	βρίκιηδ
		voc	βρίκιες
		acc	βρίκιονες	βρίκιουσες	βρίκιηνσι
		gen	βρίκιις	βρίκιονες	βρίκιησσι	βρίκιονσι	βρίκιιδ	βρίκιονεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
sup	def	nom	βρίκαμος	βρίκαμοι	βρίκαμη	βρίκαμης	βρίκαμον	βρίκαμη
		voc	βρίκαμε
		acc	βρίκαμον	βρίκαμους	βρίκαμην
		gen	βρίκαμι	βρίκαμον	βρίκαμης	βρίκαμον	βρίκαμι	βρίκαμον
	indef	nom	βρίκαμοσες	βρίκαμοις	βρίκαμησι	βρίκαμησσι	βρίκαμονεδ	βρίκαμηδ
		voc	βρίκαμες
		acc	βρίκαμονες	βρίκαμουσες	βρίκαμηνσι
		gen	βρίκαμις	βρίκαμονες	βρίκαμησσι	βρίκαμονσι	βρίκαμιδ	βρίκαμονεδ