Contionary:κωῦρος

Oltic

Etymology

From Middle Oltic κωυρος, from Old Oltic κοϝιρος, from Proto-Celtic *kowwīros (see *kom- and *wīros), from Proto-Indo-European *ḱóm*weh₁-

Pronunciation

• IPA^(key): [kô̞vro̞s]

Adjective

κωῦρος (kōy͂ros) (Cyrillic spelling коврос)

1. moral, morally right, benevolent, well-meaning

   (please add the primary text of this usage example)

   (please add an English translation of this usage example)

κωῦρος declension (o-stem)

			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
	def	nom	κωῦρος	κωῦροι	κωῦρη	κωῦρης	κωῦρον	κωῦρη
		voc	κωῦρε
		acc	κωῦρον	κωῦρους	κωῦρην
		gen	κωῦρι	κωῦρον	κωῦρης	κωῦρον	κωῦρι	κωῦρον
	indef	nom	κωῦροσες	κωῦροις	κωῦρησι	κωῦρησσι	κωῦρονεδ	κωῦρηδ
		voc	κωῦρες
		acc	κωῦρονες	κωῦρουσες	κωῦρηνσι
		gen	κωῦρις	κωῦρονες	κωῦρησσι	κωῦρονσι	κωῦριδ	κωῦρονεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
comp	def	nom	κωῦριος	κωῦριοι	κωῦριη	κωῦριης	κωῦριον	κωῦριη
		voc	κωῦριε
		acc	κωῦριον	κωῦριους	κωῦριην
		gen	κωῦριι	κωῦριον	κωῦριης	κωῦριον	κωῦριι	κωῦριον
	indef	nom	κωῦριοσες	κωῦριοις	κωῦριησι	κωῦριησσι	κωῦριονεδ	κωῦριηδ
		voc	κωῦριες
		acc	κωῦριονες	κωῦριουσες	κωῦριηνσι
		gen	κωῦριις	κωῦριονες	κωῦριησσι	κωῦριονσι	κωῦριιδ	κωῦριονεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
sup	def	nom	κωῦραμος	κωῦραμοι	κωῦραμη	κωῦραμης	κωῦραμον	κωῦραμη
		voc	κωῦραμε
		acc	κωῦραμον	κωῦραμους	κωῦραμην
		gen	κωῦραμι	κωῦραμον	κωῦραμης	κωῦραμον	κωῦραμι	κωῦραμον
	indef	nom	κωῦραμοσες	κωῦραμοις	κωῦραμησι	κωῦραμησσι	κωῦραμονεδ	κωῦραμηδ
		voc	κωῦραμες
		acc	κωῦραμονες	κωῦραμουσες	κωῦραμηνσι
		gen	κωῦραμις	κωῦραμονες	κωῦραμησσι	κωῦραμονσι	κωῦραμιδ	κωῦραμονεδ