Contionary:ρίμηκος

Oltic

Etymology

ρίμη (rímē) +‎ -ηκος (-ēkos)

Pronunciation

• IPA^(key): [rímɛko̞s]

Adjective

ρίμηκος (rímēkos) (Cyrillic spelling римѣкос)

1. soapy, alkaline

   (please add the primary text of this usage example)

   (please add an English translation of this usage example)

ρίμηκος declension (o-stem)

			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
	def	nom	ρίμηκος	ρίμηκοι	ρίμηκη	ρίμηκης	ρίμηκον	ρίμηκη
		voc	ρίμηκε
		acc	ρίμηκον	ρίμηκους	ρίμηκην
		gen	ρίμηκι	ρίμηκον	ρίμηκης	ρίμηκον	ρίμηκι	ρίμηκον
	indef	nom	ρίμηκοσες	ρίμηκοις	ρίμηκησι	ρίμηκησσι	ρίμηκονεδ	ρίμηκηδ
		voc	ρίμηκες
		acc	ρίμηκονες	ρίμηκουσες	ρίμηκηνσι
		gen	ρίμηκις	ρίμηκονες	ρίμηκησσι	ρίμηκονσι	ρίμηκιδ	ρίμηκονεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
comp	def	nom	ρίμηκιος	ρίμηκιοι	ρίμηκιη	ρίμηκιης	ρίμηκιον	ρίμηκιη
		voc	ρίμηκιε
		acc	ρίμηκιον	ρίμηκιους	ρίμηκιην
		gen	ρίμηκιι	ρίμηκιον	ρίμηκιης	ρίμηκιον	ρίμηκιι	ρίμηκιον
	indef	nom	ρίμηκιοσες	ρίμηκιοις	ρίμηκιησι	ρίμηκιησσι	ρίμηκιονεδ	ρίμηκιηδ
		voc	ρίμηκιες
		acc	ρίμηκιονες	ρίμηκιουσες	ρίμηκιηνσι
		gen	ρίμηκιις	ρίμηκιονες	ρίμηκιησσι	ρίμηκιονσι	ρίμηκιιδ	ρίμηκιονεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
sup	def	nom	ρίμηκαμος	ρίμηκαμοι	ρίμηκαμη	ρίμηκαμης	ρίμηκαμον	ρίμηκαμη
		voc	ρίμηκαμε
		acc	ρίμηκαμον	ρίμηκαμους	ρίμηκαμην
		gen	ρίμηκαμι	ρίμηκαμον	ρίμηκαμης	ρίμηκαμον	ρίμηκαμι	ρίμηκαμον
	indef	nom	ρίμηκαμοσες	ρίμηκαμοις	ρίμηκαμησι	ρίμηκαμησσι	ρίμηκαμονεδ	ρίμηκαμηδ
		voc	ρίμηκαμες
		acc	ρίμηκαμονες	ρίμηκαμουσες	ρίμηκαμηνσι
		gen	ρίμηκαμις	ρίμηκαμονες	ρίμηκαμησσι	ρίμηκαμονσι	ρίμηκαμιδ	ρίμηκαμονεδ

Derived terms

• ρίμηκη (rímēkē)