Contionary:gagga
Jugsnorsk
Etymology
Inherited from Varhúsnorsk gagga, from Old Norse ganga
Alternative forms
gaja (younger)
Pronunciation
Noun
gagga
- (ambitransitive) to go
- k'é gejt ísladdi
- I'll go to Iceland
Inflection
| present | past | future | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| infinitive | gagga | gegga | geggt'sa | ||||||||
| participle | gaggaddi | geggðj | geggt'saddi | ||||||||
| supine | — | geggt | — | ||||||||
| active | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive | imperative¹ | indicative | subjunctive | imperative | ||
| singular | gaggý | gaggí | gagg | geggý | geggí | gegg | geggt'sý | geggt'sí | geggt's | ||
| plural | gagguð | gaggið | gaggað | gegguð | geggið | geggað | geggt'suð | geggt'sið | geggt'sað | ||
| mediopassive | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive | imperative¹ | indicative | subjunctive | imperative | ||
| singular | gaggýsk | gaggísk | gaggsk | geggýsk | geggísk | geggsk | geggt'sýsk | geggt'sísk | geggt'ssk | ||
| plural | gaggutsk | gaggitsk | gaggatsk | geggutsk | geggitsk | geggatsk | geggt'sutsk | geggt'sitsk | geggt'satsk | ||
1: past imperative is rare