Contionary:sūnu
Harākti
Alternative forms
Etymology
From Proto-Indo-European *suh1/3nús (“son”).
Pronunciation
(Harākti) IPA: /ˈsuːnu/
Noun
sūnu m
- a son
- Kahpa dugohterān, ōt ne kahpa sūnuen.
- I have a daughter but I don't have a son.
- Kahpa dugohterān, ōt ne kahpa sūnuen.
Inflection
| Declension of sūnu (6th declension) | |||
|---|---|---|---|
| Case | Singular | Dual | Plural |
| Nominative | sūnu | sūnue | sūnuē |
| Genitive | sūnū | sūnuen | sūnuen |
| Dative | sūnē | sūnēm | sūnām |
| Accusative | sūnūn | sūnue | sūnun |
| Instrumental | sūnuēn | sūnui | sūnubi |
| Allative | sūnua | sūnute | sūnut |
| Ablative | sūnus | sūnūs | sūnūs |
| Locative | sūnuet | sūnueu | sūnsu |