Contionary:snijðen
Skundavisk
Etymology
From Middle Skundavisk snīthen, snīþen, from Old Skundavisk snīþan, from Halmisk snīþan, from Proto-Germanic *snīþaną.
Pronunciation
IPA: /snɪjðɘn/
Verb
snijthen (class 1 strong, third-person singular simple present snithet, past tense sneeth, past participle gesnithen, past subjunctive sneethe, auxiliary haven)
- to cut
- Snijth mir een deel, bidde.
- Cut me a part please.
- Snijth mir een deel, bidde.
Inflection
| infinitive | snijthen | |||
|---|---|---|---|---|
| present participle | snijthend | |||
| past participle | gesnithen | |||
| auxiliary | haven | |||
| indicative | subjunctive | |||
| present | ik snijthe | wi snijthen | ik snijthe | wi snijthen |
| thou snithest | ji snijthet | thou snithest | ji snijthet | |
| hi, si, hit snithet | si, Si snijthen | hi, si, hit snijthe | si, Si snijthen | |
| preterit | ik sneeth | wi sneethen | ik sneethe | wi sneethen |
| thou sneethest | ji sneethet | thou sneethest | ji sneethet | |
| hi, si, hit sneeth | si, Si sneethen | hi, si, hit sneethe | si, Si sneethen | |
| imperative | snijth | snijthet (ji) | ||