Contionary:hàth

Scots Norse

Pronunciation

• (Standard) IPA^(key): /ˈxɑːx/
• (Eastern) IPA^(key): /ˈçæːç/

Etymology

From Sudrey Norse hàta, from Old Norse hátr.

Noun

hàth m (plural hàthar)

1. hatred; scorn
2. (biblical, from "scorn") punishment, damnation
   1. (biblical, rare) hellfire

Declension

Declension of hàth (masculine)

indefinite
	singular	plural
nominative	hàth	hàthar
genitive	hàths	hàth L
dative	hàith L	hàthu E
definite
	singular	plural
nominative	hi ghàth	hìnhir hàthar
genitive	hiz hàths	hianh hàth L
dative	hình ghàith L	hìnhu ghàthu E
vocative	a hàth	a hàthar

Verb

hàth (present hàtháir, past hàthaidhir, future hàtháist, conditional hàthaidhist)

1. to hate; to scorn
2. (biblical) to damn
   1. (biblical, reflexive, as hàthsc) to sin

Conjugation

Conjugation of hàth (regular)

infinitive		hàth(áich)
pres. part.		hàtháin
past part.		hàthadh
		positive		negative
		personal	impersonal	personal	impersonal
ind.	pres.	hàtháir	hàthtáir	è hàtháir	è hàthtáir
	past	hàthaidhir	hàthtaidhir	è hàthaidhir	è hàthtaidhir
	fut.	hàtháist	hàthtáist	è hàtháist	è hàthtáist
	cond.	hàthaidhist	hàthtaidhist	è hàthaidhist	è hàthtaidhist
cont.	pres.	hàtháireu	hàthtáireu	è hàtháireu	è hàthtáireu
	past	hàthaidhireu	hàthtaidhireu	è hàthaidhireu	è hàthtaidhireu
	fut.	hàtháisteu	hàthtáisteu	è hàtháisteu	è hàthtáisteu
	cond.	hàthaidhisteu	hàthtaidhisteu	è hàthaidhisteu	è hàthtaidhisteu
perf.	pres.	hàtháiriò	hàthtáiriò	è hàtháiriò	è hàthtáiriò
	past	hàthaidhiriò	hàthtaidhiriò	è hàthaidhiriò	è hàthtaidhiriò
	fut.	hàtháistiò	hàthtáistiò	è hàtháistiò	è hàthtáistiò
	cond.	hàthaidhistiò	hàthtaidhistiò	è hàthaidhistiò	è hàthtaidhistiò
imp.		hàth	hàtht	è hàth	è hàtht

Mutation

Mutated forms of hàth

radical	lenition	eclipsis
hàth	not applicable	ghàth

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scots Norse.
All possible mutated forms are displayed for convenience.