Contionary:vèr

Scots Norse

Pronunciation

• (Standard) IPA^(key): /ˈveɾ/
• (-r stopping) IPA^(key): /ˈved/

Etymology

From Old Norse vera, from Proto-Germanic *wesaną. Cognate to Icelandic vera, Faroese vera, Swedish vara.

Verb

vèr (present vèrir, past vèradhir, imperative vèradhist, future vèrist)

1. (copulative, transitive) to be

Conjugation

Conjugation of vèr (regular, i-negative)

		present	past	future
infinitive		vèr(ich)	vèradh	vèrast
participle		vèrin	vèra	vèranist
		positive		negative
		personal	impersonal	personal	impersonal
ind.	pres.	vèrir	vèrscir	ibèrir	ibèrscir
	past	vèradhir	vèrscadhir	ibèradhir	ibèrscadhir
	fut.	vèrist	vèrscist	ibèrist	ibèrscist
	imp.	vèradhist	vèrscadhist	ibèradhist	ibèrscadhist
cont.	pres.	vèrirúi	vèrscirúi	ibèrirúi	ibèrscirúi
	past	vèradhirúi	vèrscadhirúi	ibèradhirúi	ibèrscadhirúi
	fut.	vèristúi	vèrscistúi	ibèristúi	ibèrscistúi
	imp.	vèradhistúi	vèrscadhistúi	ibèradhistúi	ibèrscadhistúi
perf.	pres.	vèrirúa	vèrscirúa	ibèrirúa	ibèrscirúa
	past	vèradhirúa	vèrscadhirúa	ibèradhirúa	ibèrscadhirúa
	fut.	vèrist	vèrscist	ibèrist	ibèrscist
	imp.	vèradhistúa	vèrscadhistúa	ibèradhistúa	ibèrscadhistúa

Mutation

Mutated forms of vèr

radical	lenition	eclipsis
vèr	vhèr	bèr

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scots Norse.
All possible mutated forms are displayed for convenience.