Contionary:hava
Jugsnorsk
Etymology
Inherited from Varhúsnorsk hava, from Old Norse hafa, from Proto-Germanic *habjaną
Pronunciation
- ("hav-" without vowel) [-ˈɑu̯, -ˈɒu̯]
Verb
hava (present hav- or 'v-, past havð- or 'vð-)
- (transitive) to have
- k'vu (< ęk havu) fǿðu
- I have food
- (transitive) to hold, keep
- (transitive) to withhold
- (transitive, copulative, with temporary qualities) to be
- k'vu sélā!
- I'm happy!
- (auxiliary, with supine, as -'va) used to form the perfect
- k'átt'vu
- I've eaten
Usage notes
When used with an adjective, vaja expresses permanent qualities, whereas hava expresses temporary qualities.
Both vaja and hava take a nominative object when used as a copula.
hava is rarely seen in its full form, especially after vowels, you will most often encounter it without the initial ha-, in this form, the -v- is pronounced as [u] before consonants, as in 'vt [ut].
When used in its auxiliary meaning (sense #3), it is placed after another verb in its supine form. It is always shortened here, thus átt'vu, not átt havu nor (ha)vu átt.
Inflection
| present | past | future | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| infinitive | hava | havða | havt'sa | ||||||||
| participle | havaddi | havðj | havt'saddi | ||||||||
| supine | — | havt | — | ||||||||
| active | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive | imperative¹ | indicative | subjunctive | imperative | ||
| singular | havý | haví | hav | havðý | havðí | havð | havt'sý | havt'sí | havt's | ||
| plural | havuð | havið | havað | havðuð | havðið | havðað | havt'suð | havt'sið | havt'sað | ||
| mediopassive | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive | imperative¹ | indicative | subjunctive | imperative | ||
| singular | havýsk | havísk | havsk | havðýsk | havðísk | havðsk | havt'sýsk | havt'sísk | havt'ssk | ||
| plural | havutsk | havitsk | havatsk | havðutsk | havðitsk | havðatsk | havt'sutsk | havt'sitsk | havt'satsk | ||
1: past imperative is rare
| present | past | future | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| infinitive | havat | havðat | havt'sat | ||||||||
| participle | havaddit | havðjat | havt'saddit | ||||||||
| supine | — | havtat | — | ||||||||
| active | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive | imperative¹ | indicative | subjunctive | imperative | ||
| singular | havýt | havít | havat | havðýt | havðít | havðat | havt'sýt | havt'sít | havt'sat | ||
| plural | havuðt | haviðt | havaðat | havðuðt | havðiðt | havðaðat | havt'suðt | havt'siðt | havt'saðat | ||
| mediopassive | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive | imperative¹ | indicative | subjunctive | imperative | ||
| singular | havýska | havíska | havska | havðýska | havðíska | havðska | havt'sýska | havt'síska | havt'sska | ||
| plural | havutska | havitska | havatska | havðutska | havðitska | havðatska | havt'sutska | havt'sitska | havt'satska | ||
1: past imperative is rare