Contionary:straatwórjer

Enventian

Etymology

From straate + wórjer

Pronunciation

• IPA: [ˈɕtɾɑːtˌvu(ː)ʐɛɾ] [-əɾ]

Noun

straatwórjer m. (plural: straatwórjer, fem: straatwórjerin, pl: straatwórjerinen )

1. traffic policeman

Inflection

5th (d,t,th stem) Declension, masculine
case	singular	plural
Nominative	straatwórjer	{{{2}}}e
Accusative	straatwórjeren	{{{2}}}es
Genitive	straatwórjers	{{{2}}}e
Dative	straatwórjere	{{{2}}}u
Instrumental1	{{{2}}}u	{{{2}}}u

¹Rare, only used in some set phrases