Contionary:δισκίπουλος

Oltic

Etymology

From Middle Oltic δισκιπουλος, from Old Oltic δισκιπουλους, from Latin discipulus

Pronunciation

• IPA^(key): [ðist͡ɕípuɫo̞s]

Noun

δισκίπουλος (diskípoulos) m (Cyrillic spelling дисћипулос)

1. student, disciple, pupil, learner

   (please add the primary text of this usage example)

   (please add an English translation of this usage example)

δισκίπουλος declension (o-stem)

	sg	pl
nom	δισκίπουλος	δισκίπουλοι
voc	δισκίπουλε
acc	δισκίπουλον	δισκίπουλους
gen	δισκίπουλι	δισκίπουλον