Contionary:καῖκος

Oltic

Etymology

From Middle Oltic καικος, from Old Oltic καικος, from Proto-Celtic *kaikos, from Proto-Indo-European *kéh₂ikos

Pronunciation

• IPA^(key): [kêko̞s]

Adjective

καῖκος (kai͂kos) (Cyrillic spelling кекос)

1. blind

   (please add the primary text of this usage example)

   (please add an English translation of this usage example)

καῖκος declension (o-stem)

			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
	def	nom	καῖκος	καῖκοι	καῖκη	καῖκης	καῖκον	καῖκη
		voc	καῖκε
		acc	καῖκον	καῖκους	καῖκην
		gen	καῖκι	καῖκον	καῖκης	καῖκον	καῖκι	καῖκον
	indef	nom	καῖκοσες	καῖκοις	καῖκησι	καῖκησσι	καῖκονεδ	καῖκηδ
		voc	καῖκες
		acc	καῖκονες	καῖκουσες	καῖκηνσι
		gen	καῖκις	καῖκονες	καῖκησσι	καῖκονσι	καῖκιδ	καῖκονεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
comp	def	nom	καῖκιος	καῖκιοι	καῖκιη	καῖκιης	καῖκιον	καῖκιη
		voc	καῖκιε
		acc	καῖκιον	καῖκιους	καῖκιην
		gen	καῖκιι	καῖκιον	καῖκιης	καῖκιον	καῖκιι	καῖκιον
	indef	nom	καῖκιοσες	καῖκιοις	καῖκιησι	καῖκιησσι	καῖκιονεδ	καῖκιηδ
		voc	καῖκιες
		acc	καῖκιονες	καῖκιουσες	καῖκιηνσι
		gen	καῖκιις	καῖκιονες	καῖκιησσι	καῖκιονσι	καῖκιιδ	καῖκιονεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
sup	def	nom	καῖκαμος	καῖκαμοι	καῖκαμη	καῖκαμης	καῖκαμον	καῖκαμη
		voc	καῖκαμε
		acc	καῖκαμον	καῖκαμους	καῖκαμην
		gen	καῖκαμι	καῖκαμον	καῖκαμης	καῖκαμον	καῖκαμι	καῖκαμον
	indef	nom	καῖκαμοσες	καῖκαμοις	καῖκαμησι	καῖκαμησσι	καῖκαμονεδ	καῖκαμηδ
		voc	καῖκαμες
		acc	καῖκαμονες	καῖκαμουσες	καῖκαμηνσι
		gen	καῖκαμις	καῖκαμονες	καῖκαμησσι	καῖκαμονσι	καῖκαμιδ	καῖκαμονεδ