Contionary:συντῶς

Oltic

Etymology

From Middle Oltic συντος, from Old Oltic συνετος, from Ancient Greek συνετός (sunetós)

Pronunciation

• IPA^(key): [siⁿdô̞s]

Adjective

συντῶς (syntō͂s) (Cyrillic spelling синдос)

1. smart, intelligent, wise, learned

   (please add the primary text of this usage example)

   (please add an English translation of this usage example)

συντῶς declension (o-stem)

			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
	def	nom	συντῶς	συντοῖ	συντῆ	συντῆς	συντῶν	συντῆ
		voc	συντεῖ
		acc	συντῶν	συντοῦς	συντῆν
		gen	συντῖ	συντῶν	συντῆς	συντῶν	συντῖ	συντῶν
	indef	nom	συντῶσες	συντοῖς	συντῆσι	συντῆσσι	συντῶνεδ	συντῆδ
		voc	συντεῖς
		acc	συντῶνες	συντοῦσες	συντῆνσι
		gen	συντῖς	συντῶνες	συντῆσσι	συντῶνσι	συντῖδ	συντῶνεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
comp	def	nom	συντιῶς	συντιοῖ	συντιῆ	συντιῆς	συντιῶν	συντιῆ
		voc	συντιεῖ
		acc	συντιῶν	συντιοῦς	συντιῆν
		gen	συντιῖ	συντιῶν	συντιῆς	συντιῶν	συντιῖ	συντιῶν
	indef	nom	συντιῶσες	συντιοῖς	συντιῆσι	συντιῆσσι	συντιῶνεδ	συντιῆδ
		voc	συντιεῖς
		acc	συντιῶνες	συντιοῦσες	συντιῆνσι
		gen	συντιῖς	συντιῶνες	συντιῆσσι	συντιῶνσι	συντιῖδ	συντιῶνεδ
			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
sup	def	nom	συντᾶμος	συντᾶμοι	συντᾶμη	συντᾶμης	συντᾶμον	συντᾶμη
		voc	συντᾶμε
		acc	συντᾶμον	συντᾶμους	συντᾶμην
		gen	συντᾶμι	συντᾶμον	συντᾶμης	συντᾶμον	συντᾶμι	συντᾶμον
	indef	nom	συντᾶμοσες	συντᾶμοις	συντᾶμησι	συντᾶμησσι	συντᾶμονεδ	συντᾶμηδ
		voc	συντᾶμες
		acc	συντᾶμονες	συντᾶμουσες	συντᾶμηνσι
		gen	συντᾶμις	συντᾶμονες	συντᾶμησσι	συντᾶμονσι	συντᾶμιδ	συντᾶμονεδ