Literature:The Holy Quran 35
![]() |
Songs & poems |
---|
Stories & legends |
Fables & declarations |
Religious texts |
Word-list templates |
|
Relays |
Starlings' Song |
Library portal |
The Quran, also romanized Qur'an or Koran, is the central religious text of Islam, believed by Muslims to be a revelation from God. It is organized in 114 chapters, which consist of verses. In addition to its religious significance, it is widely regarded as the finest work in Arabic literature, and has significantly influenced the Arabic language.
Translations
Skundavisk
Hoftstykk 23 : Ðe Geløvigen
In ðet name af God, ðe Genæþige, ðe Mildhertige.
1. Indeed orfolgen ðe geløvigen,
2. Ðe in sijne gebidde ooþmødig sind,
3. And ðe sig fråm ðe ijdelheed afþråwen,
4. And ðe ðe reensenden werke doon,
5. And ðe sijne kyskheed bewaren,
6. Outer mid sijne wijve oðe ðette, ðe sijne reghten hænde besitten, ðan sind si in ðis fall neet te refsen.
7. Ðan hwo ðarjander søkt te gån, ðette sind ðe overtreders.
8. And ðe sijne troosts and sijne belofþer eeren,
9. And ðe sijne gebidde bewaren.
10. Ðette sind ðe erven,
11. Ðe ðe Garde erven skullen, um foreewe ðarin te dwellen.
12. And sanþlijk skoopen Wi ðe mennesk out eene wiste fråm klej.
13. Ðan skoopen Wi hin als een drope af outgeworpen freew an een syker sted.
14. Ðan skoopen Wi ðe drope als een kloot, ðan skoopen Wi ðe kloot als een inswellend klumpe, ðan skoopen Wi ðe inswellende klumpe als beene, ðan kleeðeden Wi ðe beene mid fleesk, ðan orgaven Wi ðarout een anðer geskap. So geblosst sij God, ðe beste ðe skapers.
15. Ðarafter skullt ji sykerlijk sterven.
16. Ðan skullt ji an ðe Dag ðer Orrist gereerd beun.
17. And indeed skoopen Wi over jyw seven paþwegs, and Wi sind in ðe skapping neet merrend.
18. And Wi braghten fråm ðe heven water in genawe måte neðer, and stålden hit ðan in ðe Erþe. And indeed haven Wi ðe maght, hit weg te nemen.
19. Ðan orgaven Wi for jyw ðarup garden mid datenfolmerbooms and þrouven, in hwelke ji ovete in genyght haft, fråm hwelke ji etet.
20. And een boom, ðe out ðe Berg Sinej forþspringt, and ælje and dyp for ðe etenden orgift.
21. And indeed is in ðet fee eene leere for jyw. Wi drenken jyw, fråm hwat in here bouls is, and fråm him haft ji talrijke nøte, and fråm him etet ji.
22. And up him, sowell als up ðe skipe beut ji gedragen.
23. And indeed sandten Wi Noogh to his folk, and hi sagde : "O mijn folk, þewent God. Ji haft neen god outer Him. Willt ji neet fryghten ?"
24. Ðan sagde ðe werd hises ungeløvigen folks : "Hi (Noogh) is nor een mennesk als ji, ðe sig over jyw begynstigen will. Of God gewold hædde, hædde Hi sykerlijk engels neðergesandt. Wi haven ðarover fråm unsere forefædere neewe gehørd.
25. Hi is nor een besetten mann. So orwaghtet hin nor for een tijme."
26. Hi sagde : "Mijn Herr, help mir, ðee si haven mig geløgned."
27. So andhulden Wi him : "Mak ðet skip under Unsere oogen and Unserere andhylling. Hwann Unser bysend ðan kommt, and ðe oven seuþet, lað ðarin twee gæve elker kynde, and ðijn kyn, outer ðette, over hwelke ðet word (ðe ordeel) gefallen is. And rightet bij Mir neene eeske for ðe unreghten an. Indeed skullen si ordrinken.
28. Hwann ðou and ðette mid ðir up ðet skip steegt, seg ðan : 'Lof sij God, Ðe uns fråm ðe unreghten følke reddede.'
29. And seg : 'Mijn Herr, lænd mig an een geblosst land. And Ðou er ðe beste lænder.'"
30. Indeed liggen ðarin þråws, and indeed weren Wi (ðette mennesken) rønend.
31. Ðarup orgaven Wi after him eene anðere begåte (Åd).
32. Ðan sandten Wi fråm twisken him een gesandte (Hud) : "Þewent God. Ji haft neen god outer Him. Willt ji neet fryghten ?"
33. Ðan sagde ðe werd hises folks, ðe ungelooveden and ðe dreping ðes Hierafters løgneden : "(Skullen wi tebakgebraght beun,) hwann wi overflyt in ðet eerste lijf gegeven weren ? Hi (Hud) is nor een mennesk als ji. Hi itt fråm hwat ji etet, and drinkt fråm hwat ji drinkt.
34. And of ji een mennesk als ji gehorkt, skullt ji ðan sykerlijk forleusers wesen.
35. Beloovet hi jyw, ðat ji, als ji sterft and dust and beene sijd, tebakgebraght beun skullt ?
36. Wijdgehold, wijdgehold is ðet, to hwelk ji belooved beut.
37. Ðar is neeþing outer unser eerste lijf. Wi sterven and liven (nor hier), and wi skullen neewe upgewakt beun.
38. Hi is nor een mennesk, ðe gegen God een lyg orfindet, and wi gelooven him neet."
39. Hi sagde : "Mijn Herr, help mir, ðee si haven mig geløgned."
40. Hi (God) sagde : "Sån skullen si rewend geten."
41. Ðan greep hir ðe gyll in sanþheed, and Wi makten hir to derk stuppel. So weg sijn ðe unreghten følke.
42. Ðarup orgaven Wi after him anðere begåter,
43. And neene þeude kann sijne frist forerennen oðe hinderlaten.
44. And Wi sandte Unsere gesandten, een after ðe anðere. Te elkens, ðat een gesandte to sijne þeude kamm, løgneden si hin. Ðan leten Wi eene ðe anðere afterfolgen, and makten hir to geskighter (for ðe afterfolgenden begåter). So weg sijn ðe ungeløvigen følke.
45. Ðan sandten Wi Mouses and his broðer Haron mid Unsere teekene and leuse anwåld,
46. To Faråw and hise werde. Ðan fororgølden si, als si een hooghmødig folk weren.
47. Si sagden : "Skullen wi twee mennesken als wi gelooven, hwijlend here þeude to uns þew is ?"
48. Ðan løgneden si hir, so weren si twisken ðe øðelagden.
49. And indeed gaven Wi Mouses ðet Book, so ðat si [ðe kindere Isræls] wellgeførd beun mugen.
50. And Wi makten ðe son af Merje and his moder to een teeken, and Wi forsorgden him eene toflyght up een hooghsted, hwar roowe and eene kwelle weren.
[...]
102. Ðette, ðesse wåge hevig is, skullen ðan ðe orfolgrijken wesen.
103. And ðette, ðesse wåge light is, skullen ðan ðette, ðe sijne seeler gewøld haven. Si skullen in Helle wesen, foreewe ðarin dwellend.